Κριτικές - Trainspotting

Trainspotting Hot

Ταινίες Δραματική

Γράφει ο/η Seth

12.04.07

Βαθμολογία μελών

8.0

στα 10

2 Κριτικές μελών

Δες λεπτομέρειες
Διάβασε την κριτική των χρηστών
Γράψτε κριτική

Ταινίες

Ξένος Τίτλος: Trainspotting
Σκηνοθέτης: Danny Doyle
Πρωταγωνιστούν: Ewan McGregor
Ewan Bremer
Tonny Lee Miller
Kevin McKidd
Robert Carlyle
Μεταγλωτισμένο: Όχι
Έτος παραγωγής: 1996
Γλώσσα: Aγγλικά

Δεν έχει υπάρξει στην ιστορία του κινηματογράφου τόσο ειλικρινής ταινία που να ασχολείται με τα ναρκωτικά. Γιατί πάνω απ' όλα το Trainspotting δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ευφυέστατη ταινία που ασχολείται με τη ντρόγκα. Βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Irvine Welsh και σκηνοθετημένη από έναν σκηνοθέτη-σύμβολο για τα 90's, τον Danny Boyle. Άλλοτε καταιγιστική κι άλλοτε νωχελική κι εφιαλτική. Ακριβώς όπως η ζωή των ναρκομανών που τόσο γλαφυρά περιγράφει.

Κριτικές μελών

Μέσος όρος βαθμολόγησης από: 2 χρήστη(ες)


Συνολικά		8.0

Για να γράψετε μια κριτική πρέπει να είστε μέλος.

1 στους 2 θεώρησαν ότι τους βοήθησε αυτή η κριτική

Ναρκωτικά, αλητεία και ο Sean Connery., 17.04.07

Γράφτηκε από τον Demitri Kremelian - Δες όλες τις κριτικές μου - Στους Top 10 αξιολογητές


Συνολικά		7.0

Το Trainspotting θεωρήθηκε ακραία για την εποχή της, τόσο για τις απροκάλυπτες σκηνές χρήσης ναρκωτικών, όσο και για την παρουσίαση ενός τρόπου ζωής, ολότελα έξω από το προκαθορισμένο σύστημα αξιών στο οποίο ζουν οι άνθρωποι στον Δυτικό κόσμο.
Καθώς, όμως ήδη έχουν περάσει τουλάχιστον δέκα χρόνια, η εικόνα που είχαν όσοι την είδαν το 1996, νομίζω έχει αρχίσει να ξεθωριάζει.
Πέρα από την ξεπερασμένη για τα σημερινά δεδομένα ωμότητα που αναπαράγει και μεγεθύνει σε πληθώρα σκηνών, αν την κρίνουμε με καθαρά κινηματογραφικά κριτήρια, θα παρατηρήσουμε ίσως την αδυναμία ανάπτυξης κεντρικής πλοκής. Παρατίθονται περιστατικά απ' τις ζωές των πρωταγωνιστών, ο χρόνος εστιάζει πάνω τους και κυλάει πιο αργά, την ίδια στιγμή που ο κόσμος γύρω τους στροβιλίζεται σαν τρελός. Μέσα από την χαρμολύπη που βιώνουν, μεταβάλουν ανάλογα και την διάθεση του θεατή, αλλά προφανώς θελημένα ο Boyle επιλέγει μια χαλαρή σεναριακή δομή, ώστε να μην αποσπάσει την προσοχή του θεατή από τους χαρακτήρες και τα βασανιστικά πάθη τους.
Ως προς τα νοήματα η ταινία δεν προσπαθεί να διαφημίσει ή να καταδικάσει συμπεριφορές, η ματιά της είναι κατά κάποιον τρόπο ουδέτερη. Καταγράφει την σκληρή πραγματικότητα, φυσικά εμφατικά και υπερβολικά, διανθίζοντας τον μύθο με χαρακτήρες καρικατούρες, όπως τον Begbie (Robert Carlyle), που τελικά είναι αυτός που κλέβει την παράσταση.
Μέσα από όλη αυτή τη διαδρομή στην αστική Σκωτία των 90s, τελικά, ποιό είναι το συμπέρασμα, το επιμύθιο της υπόθεσης; Μήπως όταν ζυγιστούν όλα τα επιχείρηματα και εκφραστούν όλες οι απόψεις, ο σκηνοθέτης επιλέγει να ταχθεί με την πλευρά του συστήματος;
Τελικά οι Σκωτσέζοι είναι τρελοί, το αποδεικνύουν με κάθε τρόπο, αλλά ως ταινία που διαπραγματεύεται τον αμιγώς κοινοβιακό-αναρχικό τρόπο ζωής, θα προτιμήσω κάτι με σαφέστατο ιδεολογικό προσανατολισμό, το εξαιρετικό "Τι να κάνετε σε περίπτωση φωτιάς" (Was tun, wenn's brennt?).

Αναφέρετε αυτή την κριτική στον διαχειριστή

3 στους 4 θεώρησαν ότι τους βοήθησε αυτή η κριτική

Γεμάτη στόμφο προς τη μίζερη καθημερηνότητα, γεματη σεβασμό προς την αυτοπραγμάτ�, 12.04.07

Γράφτηκε από τον Seth - Δες όλες τις κριτικές μου - Στους Top 10 αξιολογητές


Συνολικά		9.0

Όντας καθαρόαιμο σκηνοθετικό ταλέντο, ο Danny Boyle, άρχισε να ξεδιπλώνει τις δυνατότητές του, αρχικά σκηνοθετώντας θεατρικές παραστάσεις αλλά και σειρές για λογαριασμό της TV. Ένα χρόνο μετά το Shallow Grave(1995), το πρώτο του κινηματογραφικό εγχείρημα, ο Boyle "χτυπά" με μια ταινία η οποία έχει ως κύριους πρωταγωνιστές, μια παρέα junkies του Εδιμβούργου.Χάρη στις εξαιρετικές ερμηνίες των ηθοποιών μα και στη στιλιζαρισμένη σκηνοθεσία του, το Τrainspotting δεν αργεί να γίνει νέο cultural φαινόμενο.
Έξυπνη, αστεία και επιτηδευμενα τραγίκή, η ταινία σε παρασήρει με σταθερή επιμονή στο ρυθμό της.
Το film πραγματεύεται σε πρώτο πλάνο το sex και τη βία και σε δευτερο πλάνο τον εθισμό σε πάσης είδους ναρκωτικά, ο οποίος προκύπτει απο την ανάγκη των πρωταγωνιστών για αυτοεκτίμηση, μέσα σε ένα ντελίριο ομών, ρεαλιστικών και άριστα σκηνοθετικά σκηνών.
Οι ήρωες του δεν είναι παρά μια παρέα αποτελούμενη απο κλέφτες, ψεύτες, ναρκομανείς και ψυχολογικά διαταραγμένους "φίλους", που μέσω κομικοτραγικών καταστάσεων προσπαθούν να δώσουν νόημα στη ζωή τους που βαδίζει όχι αβίαστα προς στην κατασροφή.
Κατά τη γνώμη μου, το τέλος του film είναι πολύ σημαντικό, καθώς είναι κατάμεστο απο ειρωνεία αφού ακόμη καi το "choose life" φαντάζει αναπόδραστη ανάγκη στα μάτια του Renton(Ewan McGregor)ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί άνετα ως ο αφανής ήρωας της σύγρονης εποχής
Τελικά ίσως δεν είναι η άρνηση και η αντίσταση στον μηχανισμό πηγή πιθανής απώλειας, αλλά η συνειδητή και άκριτη αποδοχή.....

Αναφέρετε αυτή την κριτική στον διαχειριστή

< Προηγ.		Επόμ. >

[ Πίσω ]