Κριτικές
Η Πηγή της Ζωής  Hot
Ταινίες Δραματική
Γράφει ο/η Demitri Kremelian   
11.04.07
Βαθμολογία μελών
9.0
στα 10
1 Κριτικές μελών
Ταινίες
Ελληνικός Τίτλος: Η Πηγή της Ζωής
Ξένος Τίτλος: The Fountain
Σκηνοθέτης: Darren Aronofsky
Πρωταγωνιστούν: Hugh Jackman και Rachel Weisz.
Μεταγλωτισμένο: Όχι
Έτος παραγωγής: 2006
Διάρκεια: 96
Γλώσσα: Αγγλικά
Σε κάποιο ακαθόριστο και μακρινό μέλλον, ένας γενετιστής επιστήμονας καταφέρνει να ταξιδέψει σε ένα νεφέλωμα ολοκληρώνοντας μία αναζήτηση αιώνων. Το ίδιο νεφέλωμα οι Μάγιας το ονόμαζαν Xibalba και το λάτρευαν θεωρώντας πως είναι ο τόπος ανάπαυσης των ψυχών των αγαπημένων τους.


Κριτικές μελών

Μέσος όρος βαθμολόγησης από: 1 χρήστη(ες)

Συνολικά
9.0
 

Για να γράψετε μια κριτική πρέπει να είστε μέλος.



0 στους 0 θεώρησαν ότι τους βοήθησε αυτή η κριτική

Πολυεπίπεδη αφήγηση και σπουδή πάνω στην αγάπη., 11.04.07

Γράφτηκε από τον Demitri Kremelian   -  Δες όλες τις κριτικές μου  - Στους Top 10 αξιολογητές

Συνολικά
9.0
Η τρίτη ταινία του Aronofsky ("π" και "Requiem for a Dream") θα μπορούσε να κριθεί και ως ταινία αμιγώς επιστημονικής φαντασίας, αλλά θα αποφύγω αυτή την κατηγορηματοποίηση εξαιτίας της σύγχυσης που έχει προηγηθεί της προβολής της. Αιτία για την πρόκληση αυτής της σύγχυσης, ήταν τόσο το παραπλανητικό trailer με το οποίο προωθήθηκε, όσο και ορισμένα από τα σχόλια των διανομέων που την συνόδεψαν.
Η "Πηγή της Ζωής" είναι μια βαθύτατα εσωτερική ταινία με θέμα την αγάπη και την απελπισμένη προσπάθεια για διατήρησή της στα πλαίσια του φθαρτού κόσμου. Είναι δύσκολη ταινία ως προς τα νοήματα και τους συμβολισμούς που περιλαμβάνει και απαιτεί απ' τον θεατή να απελευθερωθεί από συμβατικότητες προκειμένου να ακολουθήσει τον πρωταγωνιστή σε ένα μονοπάτι ενδοσκόπησης, που οδηγεί στο να εξυψωθεί και να ενωθεί με την ίδια την ουσία της αγάπης.
Ο πειστικότατος Hugh Jackman στον ρόλο του Dr. Tom Creo, με την ακλόνητη πίστη πως "ο θάνατος είναι μια αρρώστεια" και την απεγνωσμένη, στα όρια του παθολογικού, αγάπη του για την Rachel Weisz (Izzi), καταφέρνει να δραπετεύσει από τα δεσμά του φθαρτού σώματός του και να αγγίξει την ψυχή.
Η "Πηγή της Ζωής" κατακλύζεται από δραματικά στοιχεία, καθώς και με μία διάχυτη πεσιμιστική διάθεση- χαρακτηριστικό γνώρισμα του σκηνοθέτη. Με μία προσεκτική ματιά, ο θεατής διακρίνει πως τελικά οι τρεις ιστορίες οδηγούνται στο ίδιο σημείο, στην αρχή και στο τέλος όλων των πραγμάτων.
Σκηνογραφία και φωτογραφία υπηρετούν άριστα το εξαιρετικό σύνολο, δημιουργώντας μία εικόνα για την αγάπη, λιτή και απέριττη, απελευθερωμένη από πολυτέλειες, που την ευτελίζουν, την τυλίγουν και ενίοτε την πνίγουν.
Θα ήταν άδικο να μην αναφέρω τον μόνιμο συνεργάτη του Aronofsky, τον σημαντικό συνθέτη Clint Mansell, που έχει γράψει ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα θέματα στην ιστορία του κινηματογράφου για το "Requiem". Επιστρέφει ντύνοντας την ταινία με ένα συγκλονιστικό soundtrack, τόσο ταιριαστό σε κάθε σκηνή, ώστε να αγγίζει το ιδανικό.

Κριτική από τον Γιάννη Πλιώτα


Powered by jReviews

 
< Προηγ.   Επόμ. >