Κριτικές
Για παντα παράξενος  Hot
Βιβλία Θρίλλερ - Τρόμου
Γράφει ο/η Axeman   
06.03.07
Βαθμολογία μελών
5.5
στα 10
1 Κριτικές μελών
Βιβλία
Ελληνικός τίτλος: Για παντα παράξενος
Ξένος Τίτλος: Forever Odd
Συγγραφέας: Dean Koontz
Μεταφραστής: Γωγώ Αρβανίτη
Σκληρόδετο: Όχι
Έτος Έκδοσης: 2007
Αριθμός Σελίδων: 352
Κωδικός isbn: 978 960 450 885 3
Εκδοτικός Οίκος: Bell
Γλώσσα: Ελληνικά
Εικονογράφηση: Όχι
Μια φορά στις τόσες, ένας ήρωας κλέβει πραγματικά την καρδιά των αναγνωστών. Για έναν τέτοιο χαρακτήρα ένα βιβλίο δεν είναι αρκετό –πρέπει να μάθεις τι έγινε μετά.

Ο Dean Koontz επιστρέφει με τη συνέχεια του Παράξενου Τόμας. Ξαναπιάνει το νήμα της ιστορίας ενός μοναδικού ήρωα και της αλλόκοτης μικρής του πόλης, σ’ ένα μυθιστόρημα που ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στον τρόμο, το χιούμορ, την περιπέτεια και το μυστήριο…
Όλοι είμαστε λίγο παράξενοι κατά βάθος.

Στην περίπτωση του Οντ Τόμας αυτό ισχύει με το παραπάνω. Γιατί ο Οντ είναι ένας πολύ συνηθισμένος άνθρωπος με ένα πολύ παράξενο χάρισμα… Ποτέ δεν επιδίωξε να επικοινωνεί με τους νεκρούς –απλώς συνέβη. Κι έτσι, ζει σαν πρεσβευτής ανάμεσα στον κόσμο τους και το δικό μας, προσπαθώντας πάντα να κάνει το σωστό. Γι’ αυτό έχει κερδίσει την αγάπη και από τις δυο πλευρές της γραμμής που χωρίζει τη ζωή από το θάνατο.

Όταν ένας παιδικός του φίλος εξαφανίζεται, ο Οντ επιστρατεύει το χάρισμά του για να τον εντοπίσει. Αλλά ανακαλύπτει κάτι πολύ χειρότερο από ένα πτώμα: ένα εχθρό ασύλληπτα πανούργο, που τον παρασύρει στη δίνη του τρόμου…

Για μια ακόμη φορά ο Οντ θα αντιπαρατεθεί με τους χειρότερους φόβους μας. Γύρω του συσπειρώνονται σύμμαχοι καινούριοι και παλιοί, άλλοι ζωντανοί κι άλλοι όχι. Γιατί στη μάχη που θα διεξαχθεί στο Πίκο Μούντο δεν υπάρχει περιθώριο για αμέτοχους θεατές, και η κάθε θυσία μπορεί να ανατρέψει την ισορροπία ανάμεσα στην ελπίδα και την απελπισία.

Είτε συναντάτε τον Οντ Τόμας για πρώτη φορά είτε είναι ήδη παλιός σας γνώριμος, ετοιμαστείτε για ένα αλησμόνητο ταξίδι. Αφήστε τον να σας οδηγήσει σ’ έναν κόσμο τρόμου, θαυμάτων και αγαλλίασης –και σε μια αποκάλυψη που μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας…


Κριτικές μελών

Μέσος όρος βαθμολόγησης από: 1 χρήστη(ες)

Συνολική βαθμολογία
5.5
Γραφή
7.0
Πλοκή
4.0
 

Για να γράψετε μια κριτική πρέπει να είστε μέλος.



0 στους 0 θεώρησαν ότι τους βοήθησε αυτή η κριτική

Μέτριο, 06.03.07

Γράφτηκε από τον Axeman   -  Δες όλες τις κριτικές μου  - #1 αξιολογητής!

Συνολική βαθμολογία
5.5
Γραφή
7.0
Πλοκή
4.0
Αυτο που με εντυπωσίασε περισσότερο στο βιβλίο είναι οι τρείς σελίδες γεμάτες με τις διθυραμβευτικές κριτικές που έχει πάρει η σειρά βιβλίων με τις περιπέτειες του Odd Thomas. Προσωπικά δεν έχω διαβάσει το πρώτο βιβλίο της σειράς, ούτε και το τρίτο ("Brother odd" και δεν έχει εκδοθεί στην Ελλάδα ακόμα) και μπορώ να υποθέσω οτι οι κριτικές αυτές είναι για το σύνολο των βιβλίων και όχι μόνο για το συγκεκριμένο.

Γιατι άν είναι για το συγκεκριμένο τότε οι τύποι μάλλον έχουν πρόβλημα. Στις κριτικές τους μιλάνε για "αυθεντικές εκπλήξείς", για "ωριμές, συναρπαστικές δουλείες", για "συναρπαστικό κόσμο χαρακτήρων", για "μυθηστόριμα ενηλικίωσης και ιστορία αντισυμβατικής αγάπης" και για "εκπληκτικές ανατροπές". Εγώ όμως γιατι δέν τα διάβασα όλα αυτά;

Για να εξηγηθώ. Το μεγαλύτερο ατού του βιβλίου (κατα την ταπεινή μου άποψη πάντα) είναι ο τρόπος που είναι γραμμένο καθώς και η εξέλιξη της δράσης του. Ευτηχως που ο Dean Koontz είχε την ευγενική καλοσύνη να γράψει ένα μικρό (μόνο 350 σελίδες την στιγμή που οι μεγαλο-εκδοτικές ζητάνε βιβλία με 500+) σύντομο βιβλιαράκη που η δράση δεν θα διακόπτεται απο περιτό μπλα-μπλά και ανούσιες περιγραφές δευτερέυων χαρακτήρων. Επίσης το γεγονός οτι η διήγηση είναι σε πρώτο πρόσωπο (δηλαδή μιλάει ο "Περίεργος" Τόμας) προσφέρει επιπλέον πόντους αφού βοηθάει στην δημιουργία ατμόσφαιρας. Ομως εκεί τελειώνουν τα θετικά στοιχεία.

Για τα υπόλοιπα; Μετριότητες. Η ιστορία είναι πολύ απλοιική όπως και η εξέλιξη της. Οι ανατροπές είναι σχεδών ανύπαρκτες και στην ουσία είναι αναμενόμενες εκτός βέβαια απο μία και μοναδική ανατροπή (ο τρόπος που πεθαίνει ο κακός της υπόθεσης) η οποία είναι τελείως "ξέμπαρκή" (κάνει τον αναγνώστη να αναρωτιέται "πώς" και "γιατί"). Επίσης η πρωτοτυπία είναι ανύπαρκτη. Ο ήρωας υποτίθεται οτι μπορεί να βλέπει τους νεκρούς και να επικοινωνούν αυτοί μαζί τους. Αν θυμάμαι καλά και ο Χάρι Κλίο το έκανε αυτό στο "Νεκροσκόπο" (μάλιστα ήταν πολύ πιο δυνατος σε σημείο αντιπάθειας) και οι πρωταγωνιστές δέν ξέρω 'γώ πόσων ταινιών ("Η έκτη αίσθηση", "Οι ψίθυροι των πνευμάτων κ.α."). Τέλος οι κακοί είναι τυπικοί του είδους και δέν παρουσιάζουν καμία ιδιαίτερότητα.

Για να συνοψίσω θα έλεγα οτι είναι μια άτυχη στιγή για τον συγγραφέα (και για μένα που το διάβασα). Ίσως θα ήταν καλύτερα να ζητήσετε και άλλη γνώμη πρίν το διαβάσετε, εκτός και αν σας άρεσε τόσο πολύ το πρώτο.


Powered by jReviews

 
< Προηγ.   Επόμ. >