Ο Ισαάκ ο αγνός, που τον φώναζαν έτσι οι εχθροί του στον υπόκοσμο και οι υποτιθέμενοι φίλοι του στην αστυνομία, ήταν ένας δυναμικός επιθεωρητής, απειλητικός, ο πλέον αδιάφθορος, ο πιο κυνικός και σκληρός επαγγελματίας αλλά ταυτόχρονα κυνικός. Τρυφερός με τον τρόπο του, για τη συμμορία των πιτσιρικάδων που έκλεβε τα μανάβικα, για τις κόρες των παλιών του φίλων που 'γιναν πουτάνες. Τρυφερός επίσης για τον Γαλανομάτη, το βοηθό του, που δεν είχε παρά μόνο ένα άδικο : είχε σχέσεις με την πιο τρελή, ανεξάρτητη και παθιασμένη κοπέλα της Νέας Υόρκης, την Άγρια Μαίρυλιν. Όμως η Μαίρυλιν ήταν ακριβώς η κόρη του Ισαάκ. Πράγμα που επέφερε κάποιες περιπλοκές.
Ο Ισαάκ μπορούσε να τα βγάζει πέρα με τη συμμορία των Εβραιο-χριστιανών Γκούζμαν από το Περού, με τον οποιονδήποτε εμφανιζόταν στο Ηστ Σάιντ και το Μπρονξ, το αγριότερο βασίλειο της Νέας Υόρκης, εκτός από την Άγρια Μαίρυλιν -την κόρη του που συνέλεγε συζύγους και διαζύγια, που ερωτεύτηκε το δεξί χέρι του πατέρα της, τον ακαταμάχητο Γαλανομάτη- και τον Ρούπερτ -τον πανέξυπνο και εκδικητικό γιο του παλιότερού του φίλου, του Φίλιπ Βάιλ-, που μαζί με τον Στάνλεϋ- έναν Κινέζο πρώην μπράβο σε μια λέσχη Ρεπουμπλικάνων στην Τσάινατάουν- και την Έστερ Ρόουζ-μια έφηβη επαναστατημένη Εβραιοπούλα- σχημάτισσαν τη συμμορία με τα γλειφιτζούρια με στόχο να δώσουν ένα βίαιο τέλος στην κυριαρχία του Ισαάκ Σαϊντέλ.