Κριτικές
12 Monkeys  Hot
Ταινίες Επιστημονικής Φαντασίας
Γράφει ο/η Demitri Kremelian   
22.02.07
Βαθμολογία μελών
8.7
στα 10
3 Κριτικές μελών
Ταινίες
Ελληνικός Τίτλος: Δώδεκα Πίθηκοι
Ξένος Τίτλος: 12 Monkeys
Σκηνοθέτης: Terry Gilliam
Πρωταγωνιστούν: Bruce Willis, Madeleine Stowe, Brad Pitt, Joseph Melito
Μεταγλωτισμένο: Όχι
Έτος παραγωγής: 1995
Διάρκεια: 129
Γλώσσα: Αγγλικά
Σε έναν μελλοντικό κόσμο, κατεστραμένο από μία σαρωτική, θανατηφόρα ασθένεια, ένας κατάδικος στέλνεται πίοω στον χρόνο, ώστε να συλλέξει πληροφορίες. Η αποστολή του, όμως μπαίνει σε κίνδυνο όταν η σκέψη του αρχίζει να ακροβατεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό.


Κριτικές μελών

Μέσος όρος βαθμολόγησης από: 3 χρήστη(ες)

Συνολικά
8.7
 

Για να γράψετε μια κριτική πρέπει να είστε μέλος.



0 στους 0 θεώρησαν ότι τους βοήθησε αυτή η κριτική

oraio, 05.11.07

Γράφτηκε από τον skyman34   -  Δες όλες τις κριτικές μου  - Στους Top 10 αξιολογητές

Συνολικά
8.0
poly kalh tainia

0 στους 0 θεώρησαν ότι τους βοήθησε αυτή η κριτική

Έξοχο, ένα από τα αγαπημένα μου έργα όλων των εποχών, 22.02.07

Γράφτηκε από τον koyan   -  Δες όλες τις κριτικές μου  - Στους Top 10 αξιολογητές

Συνολικά
9.0
Το έργο το έχω δει αρκετές φορές, και δεν το έχω βαρεθεί. Το εντάσω στην ίδια κατηγορία με το 28 Days Later και το πρόσφατο Children of men, αλλά είναι κατά την άποψή μου σκάλες ανώτερο.
Αστέρι του έργου ο Bruce Willies. Δεν τρελάθηκα με τον Brad Pitt (νομίζω ότι έκανε τον χαρακτήρα του πιο καρικατούρα από όσο χρειαζόταν).

0 στους 0 θεώρησαν ότι τους βοήθησε αυτή η κριτική

Πραγματικότητα ή φαντασία;, 22.02.07

Γράφτηκε από τον Demitri Kremelian   -  Δες όλες τις κριτικές μου  - Στους Top 10 αξιολογητές

Συνολικά
9.0
Με διαφορά η καλύτερη ταινία του αμφιλεγόμενου σκηνοθέτη Τέρι Γκίλιαμ και η αρτιότερη ερμηνεία του Γουίλις στην προ έκτης αίσθησης εποχή. Έξοχη η ερμηνεία της Μαντλίν Στόου στο ρόλο της Δρ. Κάθριν Ράιλι, που πλάθει έναν χαρακτήρα προσωποποίηση της κοινής λογικής.
Οι 12 πίθηκοι δεν άργησαν να καταγραφούν ως μια απ' τις εντυπωσιακότερες sci-fi ταινίες όλων των εποχών, προτάθηκε
για 2 oscar, ενώ αποτέλεσε και σημαντική εμπορική επιτυχία.
Σενάριο και σκηνοθεσία μπλέκονται σ' ένα περίεργο ψυχεδελικό ταξίδι ανάμεσα στην πραγματικότητα και την μη αλήθεια. Ο Γουίλις παίζει έξυπνα με τις κουρασμένες εκφράσεις του προσώπου του και φοράει τη μάσκα του ήρωα, που αφήνεται να παρασυρθεί από τα αναπόδραστα παιχνίδια της μοίρας.
Οι σκηνές στο ψυχιατρείο με τον Μπραντ Πιτ στον ρόλο του τρελού-γνωστικού, δίνουν τις σημαντικότερες αφορμές για συζήτηση. Θίγουν ένα ζήτημα που άγγιξε και το Gothica, αλλά στο οποίο η ταινία του Κασοβίτς δεν κατάφερε να εμβαθύνει. Εάν κάποιος είναι τρελός πώς μπορεί να το ξέρει; Πώς δεν ξέρετε ότι είστε τρελοί; Επειδή απλά το πιστεύετε;
Η πραγματικότητα που αντιλαμβάνεστε ίσως δεν συμβαδίζει με αυτή των πολλών. Θα μπορούσατε να είστε τρελός, όλοι να σας αντιλαμβάνονται για τρελό, όμως εσείς να συνεχίζετε να ζείτε σε έναν κόσμο ψευδαισθήσεων.
Μπορεί ο καθηγητής που εκενυρισμένος σας επιστρέφει το γραπτό για αντιγραφή (όπως εσείς το αντιλαμβάνεστε), να είναι απλώς ο ειδικός ερευνητής που παρακολουθεί την κατάστασή σας και προσπαθεί να σας κάνει να καταλάβετε ότι πρέπει να εισαχθείτε σε μία κλινική.
Και ακόμα περισσότερο: ακούτε φωνές, έχετε "παράξενες" ιδέες και το μυαλό σας τριβελλίζει μια εξωφρενική συνωμοσία. Είστε τρελός λοιπόν; Μπορείτε κάπου να απευθυνθείτε για να αποκαλύψετε ότι τα πλυντήρια στο υπόγειο της πολυκατοικίας σας είναι στην πραγματικότητα μία συσκευή ελέγχου της μνήμης;
Η σκοτεινή δράση και η ιδιοφυής δομή της ταινίας ολοκληρώνονται με την σεκάνς στο αεροδρόμιο. Τα πάντα καταλήγουν μέσω ενός επαναλαμβανόμενου time loop εκεί απ' όπου ξεκίνησαν.


Powered by jReviews

 
< Προηγ.   Επόμ. >