Μόνος, χωρίς λεφτά, χωρίς δουλεία και με ελάχιστους φίλους, απο την ελεημοσύνη των οποίων και ζεί, ο συγγραφέας περιπλανιέται στο φαντασμαγορικό Παρίσι του μεσοπολέμου και μέσα απο χίλιες-δύο μικρές και μεγάλες ερωτικές δραστηριότητες ανακαλύπτει τον ίδιο του τον εαυτό και το βαθύτατο ψέυδος του κόσμου που τον περιβάλλει

Οι πόρνες, οι μιρκοαπατεώνες, οι διανοούμενοι -αληθινοί και ψέυτικοι- που παρελάυνουν στις σελίδες του βιβλίου, δε συνθέτουν μόνο μια εικόνα του Παρισιού της εποχής εκείνης, αλλά δίνουν ένα πανόραμα του κόσμου μας με όλα τα έλκη του, όλες τις εξάρσεις, όλη την ασχήμια αλλά και την υποφώσκουσα και πανταχού παρούσα ομορφιά του.