Εξαιρετικό δράμα,  28.08.07 Ένας ναρκομανής νέος,γιός μιας ευτραφής γυναίκας η οποία έχει ώς μοναδική της παρηγοριά το φαγητό και την περασμένη της γοητεία και μια νέα κοπέλα που αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσει έναν παρακινδυνευμένο διάπλου σπαρμένο με καταχρήσεις.
Άνθρωποι, που σταδιακά θα πρέπει να αξιολογήσουν την αξία όλων αυτών που είναι διατεθημένοι να θυσιάσουν προκειμένου να πετύχουν κάποιους βραχυπρόθεσμους στόχους που έθεσαν..Κάποιες επιπόλαιες σκέψεις που τους γέμισαν με ικανοποίηση.Ατομα που ακολουθούν την δική τους ζοφερή πορεία η οποία είναι συνδεδεμένη με την εξάρτηση απο ουσίες είτε με την ιδέα της απολαβής εύκολου χρήματος.
Αυτά είναι κατα την ταπεινή μου άποψη, τα στοιχεία του κόσμου που συνθέτει με μεγάλη δεξιοτεχνία ο Aronofsky.Με ματιά που εστιάζει στην άσχημη πλευρά του δικού μας.Αυτός είναι ο κόσμος του "Ρέκβιεμ για ένα όνειρο".Ή αλλιώς,ένας κόσμος γεμάτος πένθυμες νότες που ψιθυρίζουν για το χαμό ενός ονείρου.Για την σπατάλη ανθρώπινων επιθυμιών οι οποίες αλυσητελώς παρατάσονται στο πλευρό των επιταγών των καιρών μας δίχως να αφήνουν σε εμάς τους "πετυχημένους" ανθρώπους του σήμερα να ξεκάθαρη εικόνα του τι είναι τελικά λάθος ή σωστό, συμφέρον ή ασύμφορο..

 Φόνος αλά γαλλικά,  17.07.07 "Το τσεκούρι" είναι η πιο πρόσφατη δουλειά του Κώστα Γαβρά.
Γυρισμένο στο εξωτερικό, δίνει μια νότα ικανοποίησης, καθώς είναι ωραίο να ξέρεις πως Έλληνες δημιουργοί έχουν τελικά τα προσόντα να διαπρέψουν σε πιο δυσκολους χώρους της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Το έργο αποτελεί διασκευή του ομότιτλου βιβλίου του Donald Westlake. O Γαβράς κατορθώνει να βαδίσει ορθά και να ασκήσει κριτική στο Ευρωπαϊκό εργασιακό καθεστώς με ένα τρόπο μάλλον ανορθόδοξο αλλά ταυτοχρόνως εφευρετικό.
Το κοφτό μοντάζ, ο κυνισμός, οι γρήγοροι ρυθμοί και αρκετές δόσεις μαύρου χιούμορ, συνθέτουν αυτό το θρίλλερ χιτσκοκικoύ χαρακτήρα, το οποίο στηρίζεται γερά στα θεμέλια του, αποφεύγοντας την πολυπλοκότητα, μα και την υπεραπλούστευση.
Τέλος, ο Jose Garcia πραγματοποιεί μια εξαιρετική ερμηνεία, ως ταραγμένο και απογοητευμένο άτομο "χωμένο" βαθιά, στα γρανάζια ενός αδυσώπητου συστήματος.Καθε φόνος που κάνει με σκοπό να εξαλείψει τους ανταγωνιστές του, είναι μια πράξη απελπισίας και πίσω απο όλα αυτά βρισκεται μια πικρία που πηγάζει απο την αδικία στον εργασιακό χώρο.
Όταν όμως επιτύχει τον σκοπό του, είναι σίγουρο οτι θα παραμήνει αλώβητος?

 Οι Γερμανοί με άφησαν ξανά ευχαριστημένο,  20.06.07 Αντιλαμβάνομαι πως -αν και είναι λίγοι- υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που σκέφτονται και επιθυμούν να αλλάξουν τον κόσμο.
Τα ανήσυχα πνεύματα τριών ιδεολόγων εφήβων τους οδηγούν στην έκφραση των επαναστατικών τους ιδεών με τρόπο που αγγίζει τα όρια του επικίνδυνου και του γοητευτικού σε αυτή την ταινία του Ηans Weingartner.
Οι τρεις νέοι διαδηλώνουν κατά της πλουτοκρατίας μπαίνοντας σε σπίτια πλουσίων και αλλάζοντας τις θέσεις των επίπλων.
Το φίλμ διαπνέεται απο ένα γνώριμο αέρα εφηβικής ευαισθησίας και αντίστασης προς τον "βιασμό" των ονείρων που επιβάλει ο σύγρονος ρυθμός ζωής.
Οι νέοι συναντούν τον χειρότερο εχρθό τους στο πρόσωπο ενός πολύ ευκατάστατου άνδρα, ο οποίος μέσα απο συγκυρίες θα τους αποδείξει πως αν η ανάγκη για αμφισβήτηση ρέει άφθονη στο αίμα όλων των νέων, για χάρη της μετέπειτα επιβίωσης, λιγο πολύ, ολοι υποκύπτουν στον συμβιβασμό και εγκαταλείπουν τις προγενέστερες αξίες τους.
Αυτός ο φαύλος κύκλος που ξεκινά απο τις παρυφές της εύθραυστης και συνάμα δυναμικής εφηβικής περιόδου θα θυμίσει σε όλους χρόνια ονειροπόλα και χρωματισμένα με μικρές δόσεις μελαγχολίας....

 Αριστουργηματική,  02.06.07 Σε μια κομώπολη της Ουγγαρίας, εκεί οπου οιζωές των κατοίκων κυλούν αργά σαν παχύρευστο υγρό και η μονοτονία φαίνεται να τυλίγει τον τόπο σαν αγχόνη, εξελίσσεται μια ιστορία που ξεφεύγει απο ηθικούς μύθους και ισοροπεί ανάμεσα στο παράλογο και το γνώριμο.
Αινιγματικό, σκοτεινό και σπαρακτικό, το film του μεγάλου Ούγγρου σκηνοθέτη Bela Tarr, αναμιγνύει με απαράμιλλη επιδεξιότητά τις ζωές ταπεινών ανθρώπων με παράξενα γεγονότα και τις παρουσιάζει μέσα απο ένα επιβλητικό άσπρο-μαύρο.
Η ταινία κραυγάζει και προκαλλεί δέος, βουτηγμένη στη σκουριά και στη μελαγχολία, έτοιμη να αφυπνίσει και να θαυμαστεί.
Αποφεύγοντας να εξοραϊσει ακόμη και τις πιο αναίσχυντες καταστάσεις, ο σκηνοθέτης διαβαίνει το κατώφλι του αριστουργιματικού και πραγματικά ξεπερνά τον εαυτό του. Με στιλιζαρισμένα πλάνα και την κάμερα να χαιδεύει τους αινιγματικόυς του χαρακτήρες.
Οι Αρμονίες του Werckmeister φαντάζουν βγαλμένες απο κάποιο πεδίο εσώτερικής πάλης Καφκικού ήρωα.
Εκπληκτικό...

 Ταινία που μαγνιτίζει,  27.04.07 Το "κουρδιστό πορτοκάλι" είναι ίσως το πιο αριστουργηματικό έπος του Stanley Kubrick.To film παρουσιάζει με έξυπνο τρόπο την εσωτερική αλοτροίωση ενός ήρωα, του Alex, με φόντο ένα φουτουριστικό και ζοφερό Λονδίνο, μέσω της προφητικής ματιάς του μεγάλου σκηνοθέτη.
Ο Kubrick συνθέτει με μοναδικό τρόπο την ταινία, παρουσιάζοντας το σκηνικό μιας φαινομενικά άγνωστης Αγγλίας βυθισμένης στο σκότος, σε μια εποχή όπου οι έφηβοι είναι λάτρεις της βίας, έχουν τάσεις βιασμού, αποκρύπτουν κάθε ηθικό στοιχείο που τους χάρισε η φύση και πίνουν το γάλα τους με τη συνοδεία ναρκωτικών ουσιών. Και όλα αυτά βαίνουν καλώς υπό την επήρεια μιας κυβέρνησης που επιθυμεί να αφαιρέσει την δυνατότητα πρωτοβουλίας, μετατρέποντας τα άτομα σε άβουλα όντα, χάρη σε παραπλανητικές μεθόδους.
Απο το πρώτο(και αξιοθαύμαστο) πλάνο της ταινίας μέχρι τους τίτλους του τέλους, η αύρα του Κubrick πλανιέται στον αέρα.Τα κεντραρισμένα πλάνα του, η ευρηματικότητά του, οι σχεδόν λυρικοί διάλογοι, τα μελλοντικού στυλ κοστούμια, μα και η επεξεργασμένη απο τον Walter Carlos μουσική του Μπετόβεν δίνουν χρώμα στο πολυσηζητημένο και προκλητικότατο μυθιστόρημα του Anthony Burgess.
Η ταινία λογοκρίθηκε και απέσπασε αρνητικά σχόλια λόγω του ακατάλληλου περιεχομένου και του προκλητικού χαρακτήρα της. Παρ'όλα αυτά όμως δεν παύει να αναδυκνύει μικρά ψεγάδια στο εσωτερικό της, τα οποία ήταν πέρα για πέρα πρωτοποριακά για την εποχή της και θαυμάζονται μέχρι και σήμερα.
Έτσι μέσω της οργιαστικής ατμόσφαιρας που το κατακλύει, το "κουρδιστό πορτοκάλι" αποτελεί ύμνο στον σκεπτόμενο κυνισμό και εξερευνά τη βία και τη κακία ως αναπόσπαστα κομμάτια της ανθρώπινης φύσης.


"Παρά τις αντιδράσεις που υπάρχουν, η βία εξιτάρει τον ανθρώvπινο νου. Στην πραγματικότητα ο άνθρωπος είναι το πιο βίαιο πλάσμα που πάτησε ποτέ στη γη".
(Stanley Kubrick)