Τελείως διαφορετικός, και καλύτερος από κάθε άλλον,  21.11.06 Ναι, θα το τολμήσω να κάνω την αμαρτία: Ο Sean Connery δεν είναι ο καλύτερος James Bond που έχει υπάρξει. Ο νέος (που ούτε το όνομά του δεν θυμάμαι) είναι καλύτερος. Είναι άλλης κλάσης. Διαφορετικός. Και έχει χαρακτήρα που αλλάζει, εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της ταινίας. Μαλακώνει και ξανάσκληραίνει, εμπιστεύεται, προδίδεται και πληγώνεται.

Καλύτερη ατάκα του έργου:
Μπάρμαν: Shaken or stirred?
James Bond: Does it look like I give a damn?

 Πολυεπίπεδο, δεν σε αφήνει να το αφήσεις.,  15.11.06 Ξεκίνησα το βιβλίο το απόγευμα και δεν κατάφερα να το αφήσω μέχρι να τελειώσει.
Δεν είναι μιλιταριστικό όπως άκουσα να υποστηρίζουν κάποιοι.
Χρησιμοποιεί μία ακραία κατάσταση (ένα πόλεμο) για να περιγράψει την κατάσταση
στην οποία κάποιοι προσπαθούν να έχουν απόλυτο έλεγχο σε ένα παιδί, αλλά δεν
παίρνει θέση υπέρ ή κατά του πολέμου. (Η τουλάχιστον, υπάρχουν χαρακτήρες που παίρνουν
θέση, αλλά υπάρχουν και χαρακτήρες που είναι εναντίον τους).
Το μεγάλο ζήτημα του βιβλίου είναι ο έλεγχος που όλοι προσπαθούμε να έχουμε επάνω στους γύρω μας.
Μη αναμενόμενο είναι και το τέλος του, που κλείνει το βιβλίο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Σας το συνηστώ ανεπιφύλακτα.

 Βαρετή, αργή, τι θέλει ο ποιητής να πεί?,  15.11.06 Δεν ξέρω άν η ταινία ήταν χειρότερη από τα παλιά Superman 3 και 4 αλλά αμφιβάλω.
Για ταινία δράσης ήταν αργή
Για αισθηματική ήταν κρύα
Για κουλτούρα δεν είχε νόημα (άν και θα ήθελα να δώ κάποιον να προσπαθεί να κάνει κουλτούρα με superman)
Τί ήθελε να πεί ο ποιητής δεν το κατάλαβα.
Μόνη πετυχημένη ατάκα του έργου: Τρεις δημοσιογράφοι κοιτάν μία φωτογραφία που ο superman μόλις που διακρίνεται και λένε "Είναι πουλί? Είναι αεροπλάνο? Είναι ο Superman!!"
Το μόνο που αξίζει στην ταινία είναι ο Κέβιν Σπέισι ώς κακός.

 Βιβλίο-Ταξίδι. Όπως πρέπει να είναι τα βιβλία,  10.11.06 Το βιβλίο είναι καταπληκτικό. Από τα βιβλία, που μόλις τα τελειώσω δεν θέλω να διαβάσως τίποτα άλλο για λίγο καιρό, γιατί ξέρω ότι πολύ δύσκολα το επόμενο θα είναι τόσο καλό. Η Octavia Buttler καταπιάνεται με ένα αγαπημένο θέμα της: της σχέσεις μεταξύ εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου, χρησιμοποιόντας την φαντασία μόνο ως ένα εργαλείο για να πεί αυτό που θέλει.

 Ο σεναριογράφος είχε κέφια,  08.11.06 Μόνο αυτό: όταν ο γαίδαρος πανικοβάλεται από τον (ελαφρύ) τραυματισμό του Shrek, του λέει (δική μου μετάφραση): "...και άν δείς τίποτα μακρυά τούνελ, μείνε μακρυά από τα φώτα..."