Η συνέχεια ακόμα καλύτερη...,  13.11.07 Στο δεύτερο βιβλίο της τριλογίας, αρχίζει ο συγγραφέας να μας δείχνει το αληθινό του πρόσωπο. Να μας βάζει πιο βαθιά στα φιλοσοφικά και θεολογικά του διλήμματα. Η ιστορία παύει να είναι παιδική (άλλωστε δεν πιστεύω σε αυτούς τους διαχωρισμούς). Μπορεί κανείς να το διαβάσει επιφανειακά ή μπορεί να εμβαθύνει και να βρει κι αλλους συμβολισμούς και προβληματισμούς. Όπως και να είναι όμως, δεν γίνεται να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου, σε ρουφάει και περιμένεις με ακόμα μεγαλύτερη αγωνία το τρίτο και τελευταίο μέρος.

 Η αρχή μιας εκπληκτικής τριλογίας,  13.11.07 Η τριλογία λέγεται στα ελληνικά \"Τριλογία του Κόσμου\" και στα αγγλικά \"His dark materials\".
Ο συγγραφέας ξεκινάει εδώ μια ιστορία, η οποία σε αυτό το βιβλίο είναι νεανική, δίνοντας τροφή προς σκέψη, αλλά όχι τίποτα το ιδιαίτερα βαθύ. Χτίζει ένα δικό του κόσμο, παρόμοιο με τον δικό μας, αλλά ταυτόχρονα με μικρές ουσιαστικές διαφορές. Διαβάζεται εξαιρετικά ευχάριστα και περιμένεις με αγωνία τη συνέχεια. Διαβάζοντάς το, δε γίνεται να μην αναρωτηθείς τι μορφή θα είχε το δικό σου δαιμόνιο.
Τίποτα όμως δεν σε προετοιμάζει για αυτό που ακολουθεί μετά...

 Απλώς τέλειο...,  02.10.07 Μέχρι στιγμής δεν με έχει απογοητεύσει καμία ταινία της Πιξάρ. Μπορεί το Νέμο και τα Αυτοκίνητα να μην είναι στην κορυφή της λίστας μου, αλλά δεν παύουν να είναι εξαιρετικές ταινίες.
Περίμενα λοιπόν κάτι καλό, αλλά αυτό που είδα ήταν κάτι παραπάνω. Ήταν απλώς τέλειο. Και δεν μιλάω μόνο για τα γραφικά που είναι απίθανα, τόσο καλά που σε ορισμένες σκηνές δεν μπορείς να ξεχωρίσεις ότι είναι γραφικά... Είναι μια πολύ όμορφη ιστορία, με έκανε να γελάσω πολύ (κι έχω πάρα πολύ καιρό να γελάσω σε παιδική ταινία) και κυρίως μου άφησε ένα υπέροχα γλυκό και όμορφο συναίσθημα στο τέλος. Γύρισα σπίτι και όλα μου φαινόντουσαν όμορφα.
Και όλα αυτά παρότι την είδα μεταγλωτισμένη λόγω των παιδιών. Θέλω οπωσδήποτε να την ξαναδώ και στα Αγγλικά.
Η μόνη ένσταση που έχω, είναι για την απόδοση του τίτλου στα ελληνικά. Ρατατουί είναι ένα φαγητό και όχι όνομα όπως υποδηλώνει ο τίτλος \"ο Ρατατουής\". Εάν την είχαν δει την ταινία θα το είχαν καταλάβει.

 Σαν το δεύτερο...,  21.09.07 Η πρώτη ταινία του Σρεκ ήταν απίθανη. Την έχω δει πάρα μα πάρα πολλές φορές.
Η δεύτερη και τώρα η τρίτη δεν με ενθουσίασαν τόσο.
Η τρίτη ταινία έχει χιούμορ, έχει πολλές αστείες φάσεις, αλλά κάνει και κοιλιές. Επίσης αυτό που δεν μου αρέσει τόσο, είναι το πως έχει \"μεγαλώσει\" ο Σρεκ και τα προβλήματά του είναι τώρα προβλήματα ενήλικων ανθρώπων. Προβλήματα με τα πεθερικά, με τη γυναίκα του, με την επικείμενη πατρότητα...
Τα αστεία είναι πολλές φορές αστεία μόνο για μεγάλους (πράγμα όχι κακό φυσικά).
Πάντως την είδα με ευχαρίστηση και βέβαια τα παιδιά μου ενθουσιάστηκαν.

 Αδιάφορη,  31.08.07 Μια σειρά πράγματι βραβευμένη και πολυσυζητημένη. Δεν κατάφερε να μου τραβήξει το ενδιαφέρον.
Έχει μυστήριο πολύ και μερικούς ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Γιατί βρέθηκαν στο νησί, τι είναι αυτό που υπάρχει εκεί, πως σώθηκαν και τόσα άλλα μυστήρια ζητούν εξήγηση. Αυτό είναι και το πρόβλημά της. Ζητούν εξήγηση για τρεις ολόκληρες σεζόν. Όλο και περισσότερα μυστήρια εμφανίζονται, χωρίς στην ουσία να απαντώνται τα προηγούμενα.
Αυτό με έκανε να τη βαρεθώ και να μη θέλω να δω τη συνέχεια. Με έχασε από την πρώτη κιόλας σεζόν.