Η χειρότερη όλων...,  05.03.08 Τι να σου κάνει και ο σκηνοθέτης... Τι να πρωτοχωρέσει μέσα σε 2 ώρες από το τεράστιο βιβλίο της Rowling; Έτσι έκοψε και έραψε, σε σημείο όμως που κάποια πράγματα μένουν ξεκρέμαστα, ανεξήγητα και σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν πράγματι σε πήρε ο ύπνος χωρίς να το καταλάβεις και κάτι έχασες.
Από άποψη σκηνικών, ηθοποιών και εφέ είναι μια από τα ίδια με τις προηγούμενες. Τίποτα καλύτερο, τίποτα χειρότερο. Σε αξιοπρεπή επίπεδα.
Βλέπεις λοιπόν μια ταινία από τον κόσμο του Χάρι Πότερ, χαίρεσαι με τις εικόνες που βλέπεις, αλλά στο τέλος μένεις φυσικά ανικανοποίητος.

 Απογοήτευση,  05.02.08 Από αυτά που είχα δει, περίμενα κάτι διαφορετικό. Περίμενα δράση και τρόμο. Τίποτα από τα δύο δεν βρήκα σε αυτή την ταινία και κυρίως δράση.
Είναι μια ταινία στην οποία δεν γίνεται τίποτα. Ο Γουίλ Σμιθ μόνος του να τρώει, ο Γουίλ Σμιθ μόνος του να κυνηγάει, ο Γουίλ Σμίθ ξανά μόνος του να κοιμάται... Και όταν βρίσκει παρέα, αυτή είναι ουρανοκατέβατη και δεν την αποδέχεται κιόλας. Και πάλι δεν γίνεται τίποτα.
Ούτε τρόμο βρήκα. Μερικές σκηνές με ζόμπι και so what...
Καλογυρισμένη ναι, ωραία εφέ ναι, ωραίοι κοιλιακοί ναι, αλλά από κει και μετά μια βαρεμάρα.

 Απογοητευτικό...,  01.01.08 Πήγα στον κινηματογράφο έχοντας πείσει τον εαυτό μου να μην συγκρίνει την ταινία με το βιβλίο. Λέγοντας πως δεν έχει σημασία αν έχουν κόψει, ράψει ή αλλάξει κάποια πράγματα, αρκεί να παραμένει η ουσία, να δω στη μεγάλη οθόνη αυτό που τόσο με μάγεψε στο βιβλίο. Φαίνεται πως μετά τον Άρχοντα, έχουμε μεγάλες προσδοκίες.
Μέχρι τα μισά της ταινίας είχα ακόμα ελπίδες. Ναι, είχαν γίνει αλλαγές, αλλά δεν με πτοούσαν. Άλλωστε έπρεπε κάποια πράγματα να εξηγηθούν καλύτερα σε όσους δεν είχαν διαβάσει το βιβλίο. Και το κάστινγκ ήταν τέλειο, η κυρία Κάλτερ απίστευτη, ο κάθε ηθοποιός τέλεια διαλεγμένος για το ρόλο του. Τα εφέ πολύ καλά, οι ερμηνείες επίσης.
Μετά τα μισά όμως, απογοητεύτηκα πλήρως. Παρά τα τόσα καλά του, το αποτέλεσμα δεν ήταν μια ταινία που κύλαγε αβίαστα και σε ρούφαγε στον μαγικό κόσμο της Λύρας. Ήταν ασύνδετες εικόνες (πανέμορφες από μόνες τους), μια ιστορία που δεν έβγαζε νόημα ούτε σε εμένα που είχα διαβάσει το βιβλίο, μικρές αναφορές σε πράγματα που ήταν πολύ σημαντικά. Και περισσότερο απ\' όλα με πείραξε πως για χάρη της θέασης έχουν αφήσει κάθε υποψία έστω για αναφορά στην εκκλησία έξω. Η εκκλησία έχει γίνει το -ουδέτερο- Διευθυντήριο. Και η ταινία τελειώνει σε σημείο με χάπι έντ. Ακόμα και αυτό φοβήθηκαν να το κάνουν. Αντί να τελειώσει δυνατά όπως το βιβλίο, προτίμησαν να αφήσουν τους θανάτους για άλλη ώρα και να τελειώσουν πριν, όταν όλα είναι ακόμα καλά.
Δε νομίζω πως θα δω το δεύτερο μέρος.

 Σαν άρλεκιν ένα πράγμα,  25.11.07 Σε στυλ γραφής μου θύμισε τα άρλεκιν, μόνο που δεν είχε σκηνές σοφτ πορνό μέσα. Πάντως νεαρή, όμορφη, χωρίς χρήμα, συνάντησε νέο, πετυχημένο (δεν διευκρινίζει όμως αν είχε θεληματικό πηγούνι).

Μια νεαρή λοιπόν πιάνει μια δουλειά, η οποία ξέρει πως θα είναι σκληρή και απαιτητική, αλλά στο τέλος του ενός χρόνου θα καταφέρει να πάρει την δουλειά των ονείρων της, που με άλλο τρόπο ούτε σε 5 χρόνια δεν θα το κατάφερνε. Έτσι συμβιβάζεται και περνάει τα πάνδεινα, θυσιάζει όλες τις σχέσεις με τους γύρω της, την περηφάνια της, με αντάλαγμα αυτή την υπόσχεση: πως το μαρτύριο θα κρατήσει μόνο ένα χρόνο και μετά όλοι οι δρόμοι θα είναι ανοιχτοί.

Περιτό να πω πως διαβάζεται νεράκι, αλλά φυσικά είναι ένα βιβλίο που είναι να το διαβάσεις μόνο σε διακοπές, σε μια ξαπλώστρα, πίνοντας το δροσερό κοκτέιλ σου ή σε φάση όπως εγώ που θέλεις απλώς να αποχαυνωθείς. Δεν πρόκειται να σου προσφέρει και πολλά, εκτός από μια αγανάκτηση για τη σημερινή ζωή.

 Συναρπαστικό,  13.11.07 Η ιστορία ξεκίνησε απλά, σε ένα καλογραμμένο και πρωτότυπο βιβλίο. Συνεχίστηκε με περισσότερη αγωνία, σε ένα λίγο πιο βαρύ και φιλοσοφημένο βιβλίο. Και τέλος, έρχεται τώρα το τρίτο βιβλίο να σε κάνει να χάσεις τον ύπνο σου. Υπέρ των νοημάτων της θρησκείας (όταν μιλάμε για ήθος, δημοκρατία, ελευθερία, αγάπη), αλλά κατά των αντιπροσώπων της. Η μάχη του καλού με το κακό κορυφώνεται, αλλά η επιλογή του συγγραφέα για τον κακό της ιστορίας είναι από αυτές που μπορεί να ξεσηκώσουν τον κόσμο.
Από τα βιβλία που πρέπει κανείς να διαβάσει και που εγώ προσωπικά έχω διαβάσει ξανά και ξανά.